شعری از داراب افسر بختیاری

تقدیم به دوستان همراه دوار و همه همتباران عزیز

شعری بنام دلبریه از روانشاد داراب افسر بختیاری

 

مواسیر تونم ای ماه بکن ورمو نظر

موفقیر تونم ای شاه به حالم بنیر

مو دلم خواست که روزینه سر آروم با تو

مو  دلم خواست شوینه بکنم با تو سحر

شاه خوبان تو بی یو تا به رکاب تو بیا

عشوه و نازو کرشمه همه با فتح و ظفر

راستی ار تو بیائی چقدر شاد ابووم

ای خدا چندی خووه زندگی با دلبر

منه گلزار بی یو عاشق و معشوق ببین

جلوه گل بنی یر حسرت بلبل بنی یر

گل بچینیم و بخندیم و بگردیم به باغ

تو بکن ناز که نازت اکشه  نیلوفر

گل زرد مو اچینم که به رنگ رخمه

گل سهر تو بچین و بزنس مر منه سر

گل حسرت زمونه چونکه مو حسرت به دلم

گل سوری ز تنه چونکه هدی زس بهتر

شو مهتاب من باغ مو و تو یکجا

چهچه بلبل و مستی شراب خلر

دست مو گردن تو دست تو گردن خم

روح در حالت پرواز و تنم زیر و زبر

ینه گن زندگی خو ینه گن وقت عزیز

ینه گن لذت عمر و ینه گن حظ بشر

کافرم ار ببرم هیچ مو اسمی زبهشت

ناکسم ار بکنم یاد زحوض کوثر

اسو باید بگم ای چرخ فلک چرخ مزن

اسو باید بگم ای وقت زئی ما مگذر

گله مندم زتو ای دوست تو هم خت دونی

اخرس رحم نکردی تو به حال افسر

/ 0 نظر / 31 بازدید