شعر بختیاری

مو وَندُم مینِ وارگه جُل و جامِ/کشیدُم ری به قبله دَس و پامِ

مو مَندیرِ تو مَندُم تا خروسخون/ خوَر زِ تو نَوِید بستُم تیامِ

به خَو دیدُم که دی دوسُم نداری/اُوِید بادی و تیچنید بافه هامِ

اِگفتی دَس نِهادِن بیخِ تِشنیم/وُ یا اشکَسته بیدِن زونیامِ

به پَنگاله اِزیدُم مینِ کَهپو/به هر دو دَس اِکَندُم سیت میامِ

زِ خَو فیچِستُم و دیدُم دُرو بید/نماز خوندُم گُدُم شُرگِ خدامِ

/ 0 نظر / 13 بازدید