مثنوی "روز تنگ بختیاری" اثر غلامعلی آسترکی

غلامعلی آسترکی شاعر و خواننده بختیاری، در شعری با عنوان «روز تنگ»، از تهاجم فرهنگی و یکسان سازی مظاهر فرهنگی در جامعه بختیاری انتقاد کرد. 

به گزارش آژانس خبری بختیاری (ایبنانیوز)، متن این شعر به این شرح است: 

اَوُدُم اِز ایل و شَهری بیدُومِه 
یاد و ویرُم دی نِیا، کی بیدُومِه 

مالِ وَردادیم و رَهدیمِه بِه شَهر 
پای زِ فامیل وکَسُون کِردیمِه قَهر 

گپ گپونمُونِه خُو هِشتیمِه بِه مال 
تُخم نامِردینِه کِشتیمِه، بِه مال 

گپ گپونمون رَهدِن ومَندیم ، خُومُون 
گوگرینِه مینِه چَه وَندیم خُومُون 

گپ کُچیرینه خُو هِشتیم زیرِ پا 
رَه و رَسم ایل وابیدِه بِلا 

***

یاد و ویرُم رَهد آخِر تی وُلات 
تی وُلات یاد رَهدِه حضِرات 

جَم ابیدیم وا گگون وُر مینِ مال 
کُر صیادون هَم اِرَهدِن سی شِکال 

زِ قَدیمیون اِکِردیم ویر و یاد 
کی پیا ایل بید وکی مِردِ صِیاد 

کِی خَوَر داشتیم ایجُوری زِ غَم 
یا قُرون بید وکِلاس پَنج اَلَم 

یا اِخُوند شانُومِه سیمُون خُوندِه گر 
رُستَم و سَهراوَه وا خینِ جِیَر 

یا زِ دین و رَسم و آئین اِیگودِن 
داسِتون زِ چین وماچین ایگودِن 

***

گپ کُچیریمُون بِه جا بید روز و شَو 
مَر اِیگوی جُورِ حالا بید روز و شَو 

سادِه بیدیم و مِنِه سایِه بُهُون 
جُون اِدَرنادیم زیرِ پا گگون 

اسب وزین داشتیم و مِرد نازِنین 
جُور شاهی اینِشَستیم مینِ زین 

شال وچُوقا و دویت و کیس کَمَر 
هم کَلُونتَر داشتیم هَم شیرَ نَر 


تَنگ آبیدِه دِلُم سی ایل ومال 
سی پِیایَل سی هَمُو شیرونِ زال 

تَنگ آبیدِه دِلُم سی گویَلُم 
سی پِیایَل سی سوارُونِ یَلُم 

لَتِه آبیدِه دِلُم جُورِ بُهُون 
ایچُو دنیانِه اِبینُم واژِگون 

ایچُو حالو زال نیدِه پَندِمُون
حُشک آبیدِه بِه لَو لَوخَندِمُون 

ایچُو بَنگ آعلی داد نیکُنِن 
شیر عَلیمردونِه دی یاد نیکُنِن 

نیگریوِه ایچُو کَس سی چار سُوار 
بَرزِیَر ایچَو دِیَه نیرِه بِه کار 

گنج شیری دی دَمِ تَش نیرِوِه 
رُستَم اَر نی، سی سِیاوش نیرِوه 

زَن جِماعَت نینِشینِه پا تَنیر 
مَشک وَردادیم و تَوسی ره زِ ویر  

عَبدِه مَحمَد عاشِقِ کَس نیبُوهه  
زَن جِماعَت دی خُدابَس نیبُوهه  

بَختِمُون خُفتید و رَه اِقبالِمُون 
آسِمُون اَشنید نالِ نالِمُون 

اُوسو اِقبالُم بُلَن بی چی مُنار 
شُون بِه شُونِ یَک هَمِه ایل وتَبار 

ایلُم اُوسُو ایل مَعنی دار بید 
بَختِموُن اُوسُو هَمِس بیدار بید 


گوگری وُر مینِ ایلُم مَوج اِزی 
اِتِحاد ایل سَر وُر اَوج اِزی 

اَر خُدا ناخواستِه ، دَردی داشت ایل 
دَشتِ گپ پُر زِمَردی داشت، ایل 

هیچ کَس سی ایل بَد نیخواست ، نَه 
صَد کِه بی هِیشکی نَوَد نیخواست ، نَه 

هیچ نامِردی ، به ایلُم جا نِداشت 
کارِ ناشایِست خُو مَعنا نِداشت 

گپ کُچیری بید و ایلُم پاک بید 
نور بیدیم ، ریشِمُون مِن خاک بید 

هُمدُرُنگ و هُمصِدا یَک بید ، ایل 
روز تَنگ اَر بید ، بایَک بید ایل
 
 
/ 0 نظر / 125 بازدید